ملیت :  ایرانی   -  قرن : 4 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 279 ق)، مورخ، جغرافیدان، ادیب، شاعر و مترجم. اصل و ریشه ایرانى دارد ولى نشو نمایش در بغداد بود. از مترجمان مشهور فارسى به عربى است. از گروه انبوهى از مشایخ عراق و دمشق و انطاكیه روایت كرده و از آخرین مشاهیر مورخان فتوحات اسلامى است. او نزد خلفاى عباسى هم‏عصرش چون متوكل و مستعین معتز تقرب داشت. در آخر عمر به جهت خوردن میوه‏ى بلاذر (بلادر مساوى است با آناكردیوم) مبتلا به اختلال حواس شد و در بیمارستان بغداد جان داد. از آثار وى: «انساب الاشراف»؛ «البلدان الصغیر»؛ «البلدان الكبیر»، ناتمام؛ «عهد اردشیر»؛ «فتوح البلدان».